Materiał archiwalny
NA SKRZYŻOWANIU KULTUR: DROHOBYCZ
Osobistości Drohobycza: Jurij Drohobycki zwany Kotermakiem, Jan Niewiadomski, Iwan Franko, Bruno Schulz Projekt „Na skrzyżowaniu kultur: Drohobycz” realizowany przez grupę młodzieży z Poslki i Ukrainy związanej ze Teatrem Mumerus i Teatrem Alter z Drohobycza skupia się na postaciach związanych z Drohobyczem, wielokulturowym, wieloreligijnym i wielonarodowym miastem przez wieki należącym do Rzeczpospolitej, a obecnie mieszczącym się w granicach obwodu lwowskiego (Ukraina). Jest to cykl interdyscyplinarnych warsztatów zakończonych publiczną prezentacją, będąca połączeniem akcji teatralnej, wystawy oraz spaceru artystycznego. Warsztaty, jak i finałowa prezentacja odbędą się w Drohobyczu, prezentację odbędzie się 21 września 2018, kiedy to przypadają obchody Dnia Drohobycza.
Uważamy, że można zaryzykować stwierdzenie, że Drohobycz w zbiorowej świadomości jawi się jako senne, prowincjonalne galicyjskie miasteczko. To za sprawą Brunona Schulza, którego Sklepy Cynamonowe rozsławiły taki obraz miasta.
Chcemy sprawdzić, na ile duch Schulza wciąż wisi nad Drohobyczem. Bowiem, poza autorem Sklepów…, z miastem związanych jest wiele innych, istotnych postaci. Zaś oniryczność Drohobycza to tylko jedna strona medalu. Po drugiej stronie medalu, założony przez króla Władysława Jagiełłę Drohobycz maluje się jedno z ważniejszych centrów handlowo - przemysłowych w granicach wielu państw: najpierw za czasów Pierwszej Rzeczypospolitej, potem znajdującej się pod zaborem austriackim Galicji, potem znów w granicach Polski, potem Związku Radzieckiego, a obecnie Ukrainy.
Mając w pamięci te dwa obrazy Drohobycza – miasta-snu z opowiadań Schulza i centrum przemysłowego (jednego z większych ośrodków na szlaku żup solnych, następnie – jednego z pierwszych zajmujących się wydobyciem nafty i gazu) równie ważnego, jak Kraków czy Lwów – chcemy spojrzeć na Drohobycz współczesny i przekonać się, jaki wizerunek miasta malują współcześnie jego mieszkańcy.
Punktem wyjścia do rozmowy o współczesnym Drohobyczu będą cztery historyczne, związane z miastem postacie:
1. Jurij Drohobycki, znany także jako Jerzy Koternak - astronom, a także poeta i uczony żyjący w XV wieku, nauczyciel Mikołaja Kopernika, absolwent i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego postać pokazuje, jak duży był wpływ ukraińskiej (zwanej wtedy rusińską) diaspory na naukę i kulturę wielonarodowej I Rzeczypospolitej. Jego dzieła również mogłyby posłużyć jako materiał do warsztatów.
2. Jan Niewiadomski - legendarny burmistrz Drohobycza z przełomu XIX i XX wieku; postać o bardzo ciekawym życiorysie: rzuciwszy szkołę, pieszo powędrował do Austrii i na Węgry, wyuczył się zawodu piekarza i przywiózłszy do Drohobycza najnowsze ówczesne technologie, założył tu piekarnię i wybudował kilka kamienic; społecznik, bardzo zasłużony dla Drohobycza, wyróżniony honorowym obywatelstwem tego miasta, pamiętany tam do dziś.
3. Iwan Franko - wybitny poeta i prozaik żyjący na przełomie XIX i XX wieku, zaliczany do grona ojców-założycieli współczesnej literatury ukraińskiej. W młodości związany z polskim ruchem socjaldemokratycznym, tworzył w kilku językach - między innymi po polsku, spisał i literacko opracował baśnie i legendy ludu ukraińskiego.
4. Bruno Schulz - najbardziej chyba znana postać związana z Drohobyczem. Pisarz, malarz, grafik. Jedna z najważniejszych person kultury polskiej XX. wieku.
Projekt realizowany przy wsparciu finansowym programu Unii Europejskiej "Erasmus +"
Uważamy, że można zaryzykować stwierdzenie, że Drohobycz w zbiorowej świadomości jawi się jako senne, prowincjonalne galicyjskie miasteczko. To za sprawą Brunona Schulza, którego Sklepy Cynamonowe rozsławiły taki obraz miasta.
Chcemy sprawdzić, na ile duch Schulza wciąż wisi nad Drohobyczem. Bowiem, poza autorem Sklepów…, z miastem związanych jest wiele innych, istotnych postaci. Zaś oniryczność Drohobycza to tylko jedna strona medalu. Po drugiej stronie medalu, założony przez króla Władysława Jagiełłę Drohobycz maluje się jedno z ważniejszych centrów handlowo - przemysłowych w granicach wielu państw: najpierw za czasów Pierwszej Rzeczypospolitej, potem znajdującej się pod zaborem austriackim Galicji, potem znów w granicach Polski, potem Związku Radzieckiego, a obecnie Ukrainy.
Mając w pamięci te dwa obrazy Drohobycza – miasta-snu z opowiadań Schulza i centrum przemysłowego (jednego z większych ośrodków na szlaku żup solnych, następnie – jednego z pierwszych zajmujących się wydobyciem nafty i gazu) równie ważnego, jak Kraków czy Lwów – chcemy spojrzeć na Drohobycz współczesny i przekonać się, jaki wizerunek miasta malują współcześnie jego mieszkańcy.
Punktem wyjścia do rozmowy o współczesnym Drohobyczu będą cztery historyczne, związane z miastem postacie:
1. Jurij Drohobycki, znany także jako Jerzy Koternak - astronom, a także poeta i uczony żyjący w XV wieku, nauczyciel Mikołaja Kopernika, absolwent i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego postać pokazuje, jak duży był wpływ ukraińskiej (zwanej wtedy rusińską) diaspory na naukę i kulturę wielonarodowej I Rzeczypospolitej. Jego dzieła również mogłyby posłużyć jako materiał do warsztatów.
2. Jan Niewiadomski - legendarny burmistrz Drohobycza z przełomu XIX i XX wieku; postać o bardzo ciekawym życiorysie: rzuciwszy szkołę, pieszo powędrował do Austrii i na Węgry, wyuczył się zawodu piekarza i przywiózłszy do Drohobycza najnowsze ówczesne technologie, założył tu piekarnię i wybudował kilka kamienic; społecznik, bardzo zasłużony dla Drohobycza, wyróżniony honorowym obywatelstwem tego miasta, pamiętany tam do dziś.
3. Iwan Franko - wybitny poeta i prozaik żyjący na przełomie XIX i XX wieku, zaliczany do grona ojców-założycieli współczesnej literatury ukraińskiej. W młodości związany z polskim ruchem socjaldemokratycznym, tworzył w kilku językach - między innymi po polsku, spisał i literacko opracował baśnie i legendy ludu ukraińskiego.
4. Bruno Schulz - najbardziej chyba znana postać związana z Drohobyczem. Pisarz, malarz, grafik. Jedna z najważniejszych person kultury polskiej XX. wieku.
Projekt realizowany przy wsparciu finansowym programu Unii Europejskiej "Erasmus +"

